Նեֆրոպտոզ. երիկամի իջեցում. armeniamedicalcenter.am

Նեֆրոպտոզը  (շարժուն երիկամ) ախտաբանություն է, որի ժամանակ երիկամի իջեցումը 5 սմ-ից ավելի է: Հաճախ երիկամի դիրքի այդպիսի փոփոխությունը լինում է կանգնելիս: Ժողովրդի մոտ այդ վիճակն անվանում են «լողացող» կամ «շարժվող» երիկամ:

Նեֆրոպտոզը բավականին հաճախ ընթանում է առանց ախտանշանների, այդ պատճառով նրա հայտնաբերումը կարող է շատ անսպասելի լինել` որևէ այլ առիթով հետազոտության ժամանակ:

Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ լողացող երիկամը հիմնականում դիտվում է կանանց մոտ: Որպես օրենք, հանդիպում է երիտասարդների մոտ կամ այն մեծահասակ կանանց մոտ, որոնք ունեն բարակ և երկար իրան:

Պատճառները

Ճշգրիտ պատճառները դեռևս պարզված չեն: Սակայն կան մի քանի գործոններ, որոնց ժամանակ երիկամների շարժունությունն առավել հաճախ է հանդիպում.

• նիհար մարմնակազմություն,
• կտրուկ նիհարում,
• էքստրեմալ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածություն,
• գոտկատեղի վնասվածք,
• ծննդաբերությունից հետո:

Ախտանշանները և ծանրության աստիճանները

Նեֆրոպտոզով մարդկանց մեծամասնությունը որևէ ախտանշան չի նշում, ոմանց մոտ կարող են լինել ընդհանուր վատ ինքնազգացողություն, սրտխառնոց, փսխում, ցավ` գոտկատեղում, միզարձակության խանգարումներ (մեզի քանակի քչացում և հնարավոր է՝ արյունային արտադրություն):

Այս ախտանշանները ներառում են.

• սուր ցավ` կողերում, որը տարածվում է դեպի աճուկային շրջան,
• սրտխառնոց,
• փսխում,
• արյան արձր ճնշում,
• որովայնի ցավ` կանգնած վիճակում
• որովայնում` ձգման, քաշելու զգացողություն
• արյունամիզություն,
• սպիտակամիզություն:

Նեֆրոպտոզի 70 տոկոս դեպքերում ախտահարվում է աջ երիկամը, 10 տոկոս դեպքերում՝ միայն ձախը, իսկ հիվանդների 20 տոկոսի մոտ այն երկկողմանի է:

Այս ախտաբանության յուրահատկությունն այն է, որ ախտանշաններն անհետանում են հորիզոնական դիրք ընդունելիս:
Ախտորոշումը

Ճիշտ ախտորոշման համար պետք է մանրամասն անամնեզ հավաքել, զննել հիվանդին և կատարել տարբերակում այլ հիվանդություններից: Դրա համար անհրաժեշտ է իրականացնել ՈՒՁՀ, ներերակային ուրոգրաֆիա և ռենտգենագրաֆիա:

Բարդություններ

Որոշ հիվանդների մոտ կարող է ի հայտ գալ, այսպես կոչված, Դիտլի կրիզ, որը արտահայտվում է.

• թուլակողում` ուժեղ ցավով,
• արտխառնոցով,
• սարսուռով,
• տախիկարդիայով,
• երիկամների բարձր զգայունությամբ,
• միզուղիների հաճախակի վարակներով:

Բուժումը

Բուժում պահանջվում է միայն այն դեպքում, երբ երիկամի իջեցումը 5 սմ և ավելի է և առկա են արտահայտված ախտանշաններ:

Ներկայում բուժումն իրականացվում է վիրահատական միջամտությամբ՝ լապարոսկոպիկ նեֆրոպեքսիայով, որի ժամանակ երիկամն ամրացվում է իր նորմալ դիրքում: Վիրահատությունը ցուցված է միայն լուրջ բարդությունների դեպքում:

Լապարոսկոպիկ նեֆրոպեքսիան նվազ ինվազիվ ժամանակակից բուժման տարբերակ է, որն իրականցվում է ընդհանուր անզգայացմամբ և տևում է 45 րոպե: Հիվանդը հիվանդանոցում անց է կացնում 2-4 օր: Կոնսերվատիվ բուժման շրջանակում առաջարկվում է՝ քաշի ավելացում, կորսետի կրում, մերսում, բուժական մարմնամարզություն, որովայնի մկաններն ամրացնող վարժություններ և այլն:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ